راه رستگارى (كند و كاوى در باب ايمان و اسلام) (فارسى) — الصفحة ١٠٧
خاتمه
اى داوود ! ما تو را به عنوان جانشين خود در روى زمين انتخاب كرديم ، پس در ميان مردم به حقّ و عدالت داورى كن !
بنابراين ، انبيا عليهم السلام با طاغوت‌هاى زمانشان كه خود را حكم‌ران و فرمان‌روا و متولّى امور معرّفى مىكردند و از جانب خداوند نيز معرّفى نشده بودند ، مبارزه مىكردند ، و قرآن كريم نيز به اين موضوع ، با تأكيد اشاره مىكند ؛ آن جا كه مىفرمايد :
« كَأَيِّنْ مِنْ نَبِىٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ » « 1 » ؛
چه بسيار از پيامبران بودند كه خداپرستان بسيارى همراه آنان [ با دشمنان خدا ] جنگيدند ؛ پس سستى اى در راه خدا با آن آسيب‌هايى كه ديده بودند ، به آنان راه نيافت .
از سوى ديگر ، همان‌طور كه خداوند متعال سزاوارتر به تصرّف در نفوس است ، پيامبر خدا نيز حتّى از خودشان نسبت به خود ، اولىتر است ؛ « 2 » زيرا معناى خلافت الهى به مقتضاى آيهء شريفهء « اللَّهُ وَلِىُّ الَّذِينَ آمَنُوا » اين است كه پيامبر وى [ در مقام جانشينى او ] اولى به تصرّف باشد .
هم‌چنين ، اوصياى انبيا كه از سوى آنان ، نام برده شده‌اند - همان‌طور كه قبلًا گفته شد - بسيارى از اين اختيارات را دارند و حتّى اولى به تصرّف مىباشند .
خاتمه
خاتمه
سعى ما در اين نوشته بر اين بوده است تا با تمسّك به آيات قرآن كريم و روايات ائمهء معصومين عليهم السلام اين مطلب را بيان كنيم كه دين اسلام دينى است
( 1 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 146 ( 2 ) . اشاره به آيهء شريفهء : « النَّبِىُّ أَوْلى بِالمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ » احزاب ( 33 ) آيهء 6