راه رستگارى (كند و كاوى در باب ايمان و اسلام) (فارسى) — الصفحة ١٠٠
ب ) مفهوم اصطلاحى
إذا أمرَّه عَلَيه لِتَحدِيدِهِ ، و مِنه السِّنُّ واحدُ الأسنانِ ، لاستمرارِها عَلَى مِنهاجٍ ، و السِّنانِ لاستمرارِ الطَّعنِ بِهِ ، و السُّنَنُ استمرارُ الطّرِيقِ ؛
اگر آب را مستمراً بريزند به‌گونه‌اى كه از كاسه لبريز شود ، مىگويد :
« سن‌ّالماء » و اگر مستمراً چاقو را به منظور تيز شدن به سنگ بكشند ، مىگويند : « سنّ السكّين بالمسنّ » و اگر دندان را « سِنّ » ناميده‌اند به دليل نظام‌مند بودن آنهاست و « سِنان » را از آن جهت سِنان خوانده‌اند كه پشت سر هم و به‌طور متوالى با آن به دشمن طعنه مىزنند ، و پيگيرى راه را « سنن » مىنامند . « 1 »
ب ) مفهوم اصطلاحى
ب ) مفهوم اصطلاحى
فقهاى اهل سنّت در اصطلاح خود ، سنّت را به گفتار ، فعل و تقرير پيامبر صلى الله عليه و آله تعريف كرده‌اند : « 2 »
ريشهء اين اصطلاح ، سخن معروف پيامبر است كه فرمود :
« قَولُ النّبي وَ فِعلُهُ وَ تَقريرُهُ »
بنابراين ، هرگاه سنّت به‌طور اطلاق و بدون اضافه به فردى خاص آورده شود ، بيانگر قول يا فعل و يا تقرير پيامبر اسلام خواهد بود .
ولى سنّت در اصطلاح فقهاى اهل بيت ، اعمّ از قول ، فعل و تقرير پيامبر يا معصومين از ذريّه پيامبر صلى الله عليه و آله است ؛ پس مشرب شيعه در اين زمينه وسيع‌تر از مشرب اهل سنّت است .
در مفاتيح الجنان ، در دعايى كه براى هنگام طلوع آفتاب آمده است ، امام معصوم به همين مطلب اشاره دارد :
( 1 ) . براى توضيح بيش‌تر ، ر . ك : مجمع البيان ، ج 1 ، ص 507 ( تفسير آيهء شريفهء 137 آل عمران ) ( 2 ) . « قول النّبي وَ فِعلُه وَ تَقريره . » تقرير ؛ يعنى اين كه معصوم عليه السلام عمل يا سخن كسى را كه در حضورش انجام داده تأييد كرده باشد