خودسازى و مسائل روانى (فارسى) — الصفحة ٧٩
راسل و خوشبختى
اين جمله را بايد اضافه كنيم كه نوعاً در مضار غم و اندوه و ترس به افراط و تفريط سخن گفته‌اند و نيز بايد بدانيم غم و اندوه و ترس يك مرض سارى و واگير است .
ممكن است ده نفر در يك جلسه‌اى باشند يكى به عللى مشخص يا مبهم وحشت كند و كم كم ديگران را هم تحت تأثير قرار داده به وحشت بياندازد .
همانطور كه در فضاهاى مادى مانند جو برق‌زا و الكتريسته و يا جو بارش زا تمام افراد تحت تأثير قرار مىگيرند ، در جو خوابزا نيز چنين است اگر يك كسى خميازه‌اى بكشد كم كم به رفيق پهلوائىاش و ديگران سرايت مىكند .
عيناً در مسائل معنوى و روانى همچنين است . يك نفر اگر ترسيد به ديگران هم سرايت مىكند و اگر هم يك نفر به غم و اندوه مبتلا شد آن وقت همانطور مىشود كه گفت :
در محفل خود راه مده همچو منى را * افسرده دل افسرده كند انجمنى را