امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — الصفحة ٧٧

كربلا كليد رويارويى

پيشگان خونخوار بر عليه ايشان برخاستند .

از اين رو هر پرچم حقّى كه در راه خدا برافراشته شد ، شعار خود را « يا لثارات الحسين » نهاد ؛ و هر مجموعه‌اى كه مبارزه را انتخاب كرد ، آموزه‌هاى كربلا را پيش روى خود نهاد ؛ و هر آزاده‌اى كه عزم بر جان فشانى در راه دينش نمود ، امام حسين عليه السلام را نمونه والاى خود قرار داد .

و ما تا زمانى كه با نفاق اموى ، تزوير شريح گونه و خيانتى همچون خيانت اهل كوفه روبرو هستيم ، به مشعل نورانى سيّدالشهدا نيازمند مىباشيم . به راستى آيا روزى خواهد رسيد كه از اين مثلث ناپاك رهايى يابيم ؟

خير ، هرگز ! تا وقتى گيتى برپاست ، فتنه‌هاى شيطانى و وسوسه‌هاى ابليس پا برجاست .

البتّه لازم نيست كه منافق آشكار اموى گونه ، همچون صدام ظاهر شود و يا از ميان خطيبان سلاطين همچون شُرَيْح قاضى باشد ، و يا بزدلانى تظاهر كننده به خيانت باشند كه مىخواهند همچون افرادى كه از روى آگاهى و عمد و پافشارى زير پرچم ظلم و سركشى به جنگ حسين بن على عليه السلام رفتند ، رفتار نمايد .

خير ، لازم نيست ضرورتاً اين گونه باشد . زيرا ممكن است منافق تظاهر به عشق امام حسين عليه السلام نمايد ، و دروغگوى فريبنده به نام اين امام سخن گويد و فرد بزدل زير پرچم ابا عبداللَّه پنهان شود . مگرنه اينكه آن دروغگوى مكّار بر منبر حسينى چنين گفت : كه با حاكمان و فرمانروايان كارى نداشته باشيد و در سياست دخالت نكنيد ! آيا او