امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — الصفحة ٤٤

5 - پايدارى تا شهادت يا پيروزى

كه پيروى فرومايگان بر قتلگاه بزرگواران گزيده آيد ! »

همچنين مىفرمود : « آنچه كه شاعر اوسى سروده ، براى شما بازگو مىنمايم :

من به اين راه مىروم كه مرگ بر جوانمرد ننگ نيست . جوانمردى كه آهنگ حق كند و در راه اسلام پيكار كند . و نيز در راه مردان صالح جانبازى نمايد و از هر ناشايستى جدا شده باشد ، با هر تبهكارى ناسازگارى كند . اگر زنده ماندم پشيمان نيستم و اگر جان باختم سرزنشى ندارم . تو را همين بس كه ناخواسته و باخته زنده بمانى . » « 1 »

و امام حسين عليه السلام فرمود :

« اگر دنيا گرانبها به شمار آيد ، حقّاً كه پاداش اخروى خدا عالىتر و شريفتر است . و اگر بدنها پديد آمده‌اند تا سرانجام بميرند ، پس در راه خدا با شمشير كشته شدن بهتر است . » « 2 »

و نهضت الهى خويش را با اين سخن معروف خود ، آغاز نمود :

« خُطَّ الْمَوْتُ عَلى وُلْدِ آدَمَ مَخَطَّ الْقِلادَةِ عَلى جِيْدِ الْفَتاةِ ، وَما أَوْلَهَنِي إِلى أَسْلافِي إِشْتِياقَ يَعْقُوبَ إِلى يُوسُفَ » .

« مرگ ، چون گردنبندى كه بر گردن دختر آويخته شده است ، فرزند آدم را

( 1 ) 1 - سَأَمْضِي وَمَا بِالْمَوْتِ عارٌ عَلَى الْفَتى * إِذا مَا نَوى حَقّاً وَجاهَدَ مُسْلِما وَآسَى الرِّجالَ الصَّالِحِينَ بِنَفْسِهِ * وَفَارَقَ مَثْبُوراً وَوَدَّعَ مُجْرِما فَإِنْ عِشْتُ لَمْ أَنْدَم وَإِنْ مُتُّ لَمْ أَلَمُ * كَفى بِكَ ذُلّاً أَنْ تَعِيْشَ وَتُرْغَما بحارالانوار ، ج 44 ، ص 378 ( 2 ) 2 - وَإِنْ تَكُنِ الْأَبْدانُ لِلْمَوْتِ أُنْشِئَتْ * فَقَتْلُ امْرَءٍ بِالسَّيْفِ فِي اللَّهِ أَفْضَلُ همان ، ص 374