امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — الصفحة ٢٣١

تقوى و پرهيزكارى شرط ولايت

است ؛ و هر كسى كه از آموزه‌هاى اهل‌بيت عليهم السلام پيروى نكند ، شايستگى برخوردارى از اين ولايت از او گرفته خواهد شد . زيرا خداوند متعال مىفرمايد :

ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاءُوا السُّوءى أَن كَذَّبُوا بِآيَاتِ اللَّهِ « 1 » .

« سپس سرانجام كسانى كه اعمال بد مرتكب شدند به جايى رسيد كه آيات خدا را تكذيب كردند . »

دروغ بستن به آيات الهى لازم نيست كه به طور مستقيم از گذر عدم اعتراف به آنها و يا آشكارا كفر ورزيدن به آيات الهى صورت گيرد بلكه ، ممكن است رنگ عملى به خود بگيرد . به ديگر سخن اينكه ، ممكن است از نظر گفتارى هيچ تكذيبى انجام نشود ولى انسان با رفتار خود از گذر ارتكاب گناهان و مهلكات و ترك تكاليف شرعى آيات الهى را تكذيب نمايد .

بنابراين كسى كه از فرمان خدا و رسولش و ائمّهء اطهار عليهم السلام اطاعت نمىكند ، شايسته است كه كافر بميرد و از ولايت خدا ، رسول و ائمّه عليهم السلام نيز محروم گردد و اين است همان خسران و زيان آشكار .

امام جعفر صادق عليه السلام بارها به شيعيان خود چنين فرموده است :

« أَبْلِغْ مَوالِيْنا عَنّا السَّلَامَ وَاخْبِرْهُم أَنّا لَانُغْنِي عَنْهُمْ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِلَّا بِعَمَلٍ ، وَإِنَّهُمْ لَنْ يَنَالُوا ولَايَتَنا إِلَّا بِعَمَلٍ أَوْ وَرَعٍ . . . » « 2 »

. « سلام ما را به دوستدارانمان برسان و آنها را آگاه ساز كه نمىتوانيم از

( 1 ) - سورهء روم ، آيهء 10 . ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 2 ، ص 28 .