امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — الصفحة ١٨٥

تسليم مطلق در برابر خدا

ابراهيم عليه السلام تا رسول اكرم صلى الله عليه و آله ادامه دارد و به سخن واحدى فرامىخواند و آن كلمه « اسلام » است ؛ يا به ديگر سخن ، تسليم شدن و رضايت مطلق .

وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ « 1 » .

« و ابراهيم و يعقوب ( در واپسين لحظات عمر ، ) فرزندان خود را به اين آيين ، وصيّت كردند ؛ ( و هر كدام به فرزندان خويش گفتند : ) فرزندان من ! خداوند اين آيين پاك را براى شما برگزيده است ؛ و شما ، جز به آيين اسلام [ / تسليم در برابر فرمان خدا ] از دنيا نرويد . »

پس هنگاميكه امّت ، مسلمان باشد راه نفى و اثبات را باهم طى مىكند ، و آنگاه است كه دشمن را نابود و دوست را استوار مىسازد .

امّت مسلمان هيچگاه تنها به نفى دشمن بسنده نمىكند ، بلكه راه اثبات ، كه همان تسليم شدن در برابر خدا و هر آنچه خدايى است ، را نيز در پيش مىگيرد ؛ زيرا مفهوم اسلام ، تسليم شدن در برابر رهبرى ، اوامر و احكام شرعى و نيز بر طرف نمودن اختلافات مىباشد .

چنان كه خداوند متعال در آيه‌اى ديگر مىفرمايد :

فَلَا وَرَبِّكَ لَايُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَايَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً « 2 » .

« به پروردگارت سوگند كه آنها مؤمن نخواهند بود ، مگر اينكه در اختلافات

( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 132 . ( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 65 .