امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — الصفحة ١٧

اين حسين كيست

بگيرد . امّا پسر كوچولو از وى فرار مىنمود . بالاخره پيامبر خنده‌كنان وى را گرفت . سپس دستى را بر پس‌گردن او نهاد و دستى ديگر را به زير چانه ، سپس لبان حسين را بوسيد . آنگاه فرمود :

« حسين از من است و من از حسين ؛ هركه او را دوست بدارد ، خداوند او را دوست مىدارد ؛ حسين سبطى است از اسباط . » « 1 »

5 - حذيفه چنين از پيامبر اكرم نقل مىنمايد كه ، رسول خدا مىفرمود :

« اگر از جهان تنها يك روز باقى بماند ، خدا آن را طولانى مىگرداند تا مردى از فرزندانم را كه هم نام من است ، برانگيزد . » سپس سلمان گفت : اى رسول خدا ، از كدام فرزندانت ؟ پيامبر فرمود :

« اين فرزندم . » آنگاه با دستش به شانه حسين بن على زد . « 2 »

( 1 ) - فرائد السمطين ، جوينى ، ج 2 ، ص 131 . ( 2 ) - ذخائر العقبى ، محبّ الدين طبرى ، ص 136 - 137 .