امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — الصفحة ١٤٩

كربلا چكيده دلاوريهاى تاريخ

پيامبران را آشكارتر و روشنتر بيان نموده است ، بپردازيم ؛ ببينيم كه حضرت آدم ، حضرت نوح عليه السلام و حضرت ابراهيم عليه السلام چه كرده‌اند و راه و روش حضرت موسى و حضرت عيسى عليه السلام چه بوده است ؟

آنها كارهاى فراوانى انجام داده‌اند ، ولى همگى در كربلا تجسّم يافتند . به همين خاطر ما در زيارت امام حسين عليه السلام مىخوانيم :

السَّلَامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ آدَمَ صِفْوَةِ اللَّهِ

، درود بر تو اى وارث آدم ، برگزيده خدا

السَّلَامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ نُوحٍ نَبِيِّ اللَّهِ

، درود بر تو اى وارث نوح ، پيغمبر خدا

السَّلَامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ ابْراهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ

، درود بر تو اى وارث ابراهيم ، خليل خدا

السَّلَامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ مُوسى كَلِيمِ اللَّهِ

دورد برتو اى وارث موسى ، هم سخن با خدا

السَّلَامُ عَلَيْكَ يا وارِثَ عِيسى رُوحِ اللَّهِ

، . . . دورد بر تو اى وارث عيسى ، روح خدا . . .

البتّه من نمىدانم چه زمانى خداوند با امام حسين عليه السلام سخن گفت ، امّا در تاريخ آمده است كه پيامبر اكرم از شهيدى از شهداى اسلام سخن به ميان آورده كه خداى بزرگ با او رو در رو سخن گفته است . پس بدون ترديد سيّدالشّهدا و حجّت خداوند متعال ، شايسته‌ترين كسى است كه پس از شهادتش خداى متعال با وى سخن گفته باشد . بنابراين او وارث موسى

« كَلِيمِ اللَّهِ »

« هم سخن با خدا » گشت .