امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — الصفحة ١٣١

فرصت اصلاح نفس

دراين ماه به اين خاطر باشد كه مثلًا هيئتمان بهتر از هيئت ديگران يا حسينيّهء ما برتر از حسينيهء ديگران باشد . زيرا چنين انديشه‌اى ريشه در تعصّبات جاهليّت دارد .

آنچه كه مهم مىباشد ، همان عملى است كه خشنودى خداوند متعال در آن نهفته باشد ، نه اينكه تنها هدف از آن ، جلب رضايت مردم باشد . همچنين مجالسمان بايد مركزى براى ايجاد وحدت وهمبستگى گردند . زيرا پرچم امام حسين عليه السلام پرچم وحدت است ، نه پرچم تفرقه و اختلاف . و چنان كه ما پراكنده و متفرّق شويم ديگران به ما اشكال خواهند گرفت كه شما يك امام داريد ، ولى از يكديگر پراكنده و متفرّق هستيد .

پس بياييم خود را وحدت ببخشيم . زيرا وحدت همان حقيقت دين است . چنان كه خداوند متعال مىفرمايد :

وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَلَا تَفَرَّقُوا . . . « 1 » .

« و همگى به ريسمان خدا ، چنگ زنيد و پراكنده نشويد . . . » .

و اين ريسمان الهى همان قرآن كريم ، پيامبر اكرم و ائمّهء اطهار عليهم السلام مىباشد . بنابراين خود را اصلاح كنيم و با ظواهر ، آن را فريب ندهيم . پس همانگونه باشيم كه در زيارت عاشورا مىخوانيم :

« إِنِّي سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَكُمْ ، وَحَرْبٌ لِمَنْ حارَبَكُمْ » « 2 »

. و اين اقتضا دارد كه دوست بداريم ، آن كسى كه امام حسين عليه السلام

( 1 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 103 . ( 2 ) - مفاتيح الجنان ، زيارت عاشورا .