امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — الصفحة ١٢٩

حقايق دين در قرآن

يعنى دين ، همان راستى در وعده ، سخن و پايبندى مىباشد .

سپس مىفرمايد :

وَكَانَ يَأْمُرُ أَهْلَهُ بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ . . . « 1 » .

« او همواره خانواده‌اش را به نماز و زكات فرمان مىداد . . . » .

ما ادّعاى تديّن مىكنيم ولى به فرزندانمان اهمّيت نمىدهيم و آنها را به برپايى نماز امر نمىكنيم ؛ و صدالبتّه اين امر هيچ پيوندى با اسلام ندارد .

پس از آن دربارهء حضرت ادريس عليه السلام مىفرمايد :

وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِدْرِيسَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقاً نَّبِيّاً « 2 » .

« و در اين كتاب ، از ادريس ( نيز ) يادكن ، او بسيار راستگو و پيامبر ( بزرگى ) بود . »

از صفات اين پيامبر عظيم‌الشأن راستگويى در حقّ و حقيقت بود و اين است معناى ايمان . در آيهء ديگر به يكى از صفات مشترك پيامبران اشاره شده است :

إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَبُكِيّاً « 3 » .

« آنها كسانى بودند كه وقتى آيات خداوند رحمان بر آنان خوانده مىشد به خاك مىافتادند ، در حالى كه سجده مىكردند و گريان بودند . »

پس حقايق الهى در نزد ايشان به معناى خضوع ، خشوع وفروتنى

( 1 ) - سورهء مريم ، آيهء 55 . ( 2 ) - سورهء مريم ، آيهء 56 . ( 3 ) - سورهء مريم ، آيهء 58 .