امام حسين (ع) تجلى حقيقت (فارسى) — الصفحة ١١٢

امام حسين عليه السلام نشانهء خرد و احساس

« خداوند كجاست ؟ » فرمودند : « نزد دلشكستگان . » « 1 »

بنابراين مىبينيم كسى كه شعائر حسينى را برپا مىدارد ، به انسانى پاك ، طاهر و بىآلايش متحوّل مىگردد . چرا كه اين اشكها و ان قلب شكسته ، وجودش را از گناهان شستشو داده و او را پاك نموده است . آرى ، دل او با احساس و حماسه شستشو داده شده است .

اينك به نظر مىرسد راه ، آشكار و روشن است . تا آنجا كه برپا دارنده شعائر حسينى به طور خواسته يا ناخواسته به قانون محاسبه نفس باز مىگردد . زيرا او به عظمت بىانتهاى امام حسين عليه السلام يقين دارد و از گذر تاريخ به آنچه امام حسين از دهش ، ايثار و شجاعتى كه در همهء دورانها بىنظير مىباشد ، انجام داده است ، آشنا مىباشد .

از اين رو مىبينى كه به نفس خويش بازمىگردد و آن را به خاطر كوتاهيهايى كه منجر به ارتكاب گناه و خود باختگى ناشى از مشكلات و گردنه‌هاى زندگى شده است ، سرزنش مىنمايد .

بدون ترديد ، توبه عملى كه با اعتقاد استوار به ولايت امام حسين و اهل‌بيت پاكش همراه مىباشد ، توبه‌اى است راستين و پذيرفته شده در نزد خداوند متعال .

بدين‌سان احساسات راستين اهمّيت بسيار بزرگى در زندگى يك انسان دارد . تا آنجا كه او را به حركت و پويايى وامىدارد و هدفها

( 1 ) - بحارالانوار ، ج 70 ، ص 157 : « سُئِلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله : أَيْنَ اللَّهِ ؟ فَقَالَ : عِنْدَ الْمُنْكَسِرَةُ قُلُوبُهُمْ » .