احكام معاملات (فارسى) — الصفحة ١١٤

دوم : تغذيه ، لذت وتندرستى

از على بن ابى صلت ابن ابى شهاب بن عبد ربه نقل شده كه گفت : نزد ابو عبدالله ( ع ) از دردها وسوء هاضمه خود شكايت كردم ، پس فرمودند :

« تَغَدَّ وتَعَشَّ ولا تأكل بينهما ، فإنّ فيه فساد البدن ، أما سمعت الله عزوجل يقول :

وَ لَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَ عَشِيّاً « مريم ، 62 » . » « 1 »

« تنها صبحانه وشام بخور و در ميان اين دو وعده غذايى ، چيزى نخور ، ، زيرا در آن تباهى بدن نهفته است ، آيا نشنيده اى كه خداوند عزوجل مى فرمايد : « و هر صبح وشام روزى آنها در بهشت مقرر است » .

همچنين نخوردن شام به ويژه براى پيران وميان سالان ، كراهت دارد . از امام صادق ( ع ) در اين باره روايت شده كه فرمودند :

« وينبغى للرجل إذا سَنّ أن لايبيت إلا وجوفه مملوء طعاماً »

« 2 »

« هرگاه سن وسالى از انسان گذشت نمى بايست شب را بخوابد ، مگر اينكه شكمش پر از غذا باشد » .

غذا خوردن پيش از ترك خانه « در صبح » مستحب است ، اگر چه به نان ونمكى بسنده شود . از امام صادق ( ع ) در اين باره روايت شده كه فرمودند :

« إذا صليت الفجر فَكُل كسرة تُطيِّب به نكهتك ، وتُطفى بها حرارتك ، وتقوِّم بها أضراسك ، وتشدَّ بها لثتك ، وتجلب بها رزقك ، وتحُسن بها خلقك . »

« 3 »

« پس از نماز صبح ، تكه اى نان بخور تا بوى دهانت دلپذير شود ، وحرارتت خاموش شود ، ودندانهايت استوار شوند ، ولثه ات محكم شود ، وروزيت را بدين وسيله فراهم آورى ، واخلاقت را بهبود بخشى . »

ج - اما درباره سفره غذا ومحتويات آن روايات فراوانى وارد شده است :

1 - نيكويى غذا از مستحبات است . از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرمودند :

« لو أن رجلًا أنفق على طعام ألف درهم وأكل منه مؤمن ، لم يعد سرفاً »

« 4 »

« اگر مردى براى غذايى هزار درهم بدهد ومؤمنى از آن غذا بخورد ، اين كار ولخرجى محسوب نمى شود » .

( 1 ) - همان ، باب 39 ، ص 90 . ح 1 . ( 2 ) - همان ، باب 41 ، ص 90 ، ح 1 . ( 3 ) - همان ، باب 54 ؛ ص 93 ، ح 1 . ( 4 ) - همان ، باب 25 ، ص 87 ، ح 3 .