سير و سلوك؛ مقدمه (فارسى) — الصفحة ٦٠

فصل پنجم : قرآن

يعنى خداوند مىداند انسان گاهى مريض است و گاه در حال مسافرت و گاه در حال كسب و تجارت و حتّى گاهى در حال جهاد با دشمنان خداست و در جبهه و خط مقدم در حال كارزار با دشمنان است . با اين حال توصيه مىكند تا آنجا كه مىتوانيد از آيات قرآن تلاوت كنيد .

در قرآن آيه‌اى كه براى انجام كارى به اين حد توصيه و تأكيد شده باشد وجود ندارد . و از نظر تأكيد در آيات الهى ، اين آيه منحصر به فرد است . خداوند تبارك و تعالى در سورهء قمر مكرّراً مىفرمايد :

( وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ) « 1 »

و به راستى ما قرآن را براى تذكر و پندآموزى آسان و قابل فهم كرديم ، پس آيا پند گيرنده‌اى هست ؟

مىفرمايد سفارش به خواندن قرآن و ارتباط با اين كتاب انسان ساز ، به خاطر اين است كه ما قرآن را طورى قابل فهم و آسان فرستاديم تا همگان بتوانند از آن استفاده كنند .

قرآن يكى از بهترين اذكار است كه بايد سالك بر خواندن آن مداومت داشته باشد . ذكرى كه در رفع گرفتارى و شفاى جسم و جان نيز مؤثر است . چنان كه مىفرمايد :

( وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنينَ وَ لا يَزيدُ الظَّالِمينَ إِلَّا خَساراً ) « 2 »

و از قرآن آنچه را كه براى مؤمنين شفا و رحمت است فرو مىفرستيم و بر ستمكاران جز زيان نمىافزايد .

در روايات هم در اين مورد بسيار تاكيد شده است ؛ از جمله اين روايت است كه مىفرمايد :

( 1 ) . القمر / 17 ( 2 ) . الاسراء / 82