سير و سلوك؛ مقدمه (فارسى) — الصفحة ١٩١
فصل چهاردهم : سعهء صدر
از دست او بر نمىآيد . روى تخته سنگى نشست و شعله‌هاى آتش را تماشا كرد تا خانه سوخت . ولى با نابودى خانه ، گنجى در زير خانه پديدار گشت و او از متموّلين شهر شد .
انسان بزرگ و موفّق آن است كه در مواجهه با مشكلات و يا پس از رسيدن به رفاه و تموّل ، خود را نبازد .
( إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً ، إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً ، وَ إِذا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعاً ) « 1 »
موفّقيت در سير و سلوك و كسب مقامات عاليهء عرفانى نيز مرهون شرح صدر است . تاريخ اهل معرفت ، حاكى از استقامت ورزيدن سالكان الىالله و سعهء صدر آنان در پيمودن مسيرى است كه از مو باريك‌تر ، از شمشير برّنده‌تر و از آتش سوزنده‌تر است .
اگر سعهء صدر نباشد ، سلوك معنوى انسان‌ها متوقف مىشود و در ورطهء غفلت سقوط مىنمايند . اساساً پذيرش دين اسلام و تن سپردن به واجبات دينى و انجام فرائض ، محتاج شرح صدر است .
( فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّما يَصَّعَّدُ فِي السَّماءِ كَذلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَي الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ ) « 2 »
پس كسى كه خدا بخواهد او را هدايت نمايد سينه او را براى ( پذيرش ) اسلام مىگشايد ، و كسى را كه مورد هدايت قرار ندهد ، سينه‌اش را به شدّت گرفته و تنگ مىكند كه گويى به زحمت در آسمان رو به بالا مىرود . اين گونه خداوند پليدى را بر كسانى قرار مىدهد كه ايمان نمىآورند .
( 1 ) . المعارج / 21 - 19 ( 2 ) . الأنعام / 125