سير و سلوك؛ مقدمه (فارسى) — الصفحة ١٣١
ترك امر به معروف و نهى از منكر
بزن كه در امنيت ، رفاه و آسايش كامل بودند و نعمت مثل باران براى آنها نازل مىشد . امّا در ميان آنان گناه پيدا شد و آن نعمت‌ها را زائل كرد و ذلت ، ناامنى و قحطى جايگزين آن نمود . بعد قرآن مىفرمايد : ( بِما كانُوا يَصْنَعُون ) و خود آنان را در اين خصوص مقصّر مىداند .
وقتى گناه جامعه‌اى را احاطه كند ، نه تنها بلا نازل مىشود ، بلكه از الطاف و نعمت‌هاى معنوى نيز در آن جامعه خبرى نيست و ملائكه از آن جامعه و مردم گريزانند . اگرچه ممكن است افراد مقدّس و وارسته‌اى كه شايستهء دريافت فيض و رحمت الهى هستند ، در آن جامعه حضور داشته باشند ، ولى در محيط آلوده نمىتوانند كارهاى خارق العاده و معنوى انجام دهند . در گذشته امور معنوى نظير تشرّف خدمت امام زمان « ارواحنافداه » و يا طى الارض و امثال آن به وفور يافت مىشد و اين به علّت كمرنگ بودن گناه و فساد در بين مردم بود .
شخص موثّقى نقل مىكرد كه مادربزرگ مرحوم او به خواب وى آمده و گفته است : به كسانى كه سر قبر من مىآيند سفارش كن حجاب خود را مراعات كنند ؛ زيرا ملائكه اطراف قبر مرا احاطه كرده‌اند و با آمدن زن‌هاى بدونچادر و بدحجاب ، گريزان مىشوند .
ترك امر به معروف و نهى از منكر
ترك امر به معروف و نهى از منكر
اگر فساد اخلاقى و گناه علنى جامعه‌اى را فراگرفته باشد و در آن جامعه به « امر به معروف و نهى از منكر » اهميت داده نشود ، دعاى هيچ كسى مستجاب نمىگردد . بىتفاوتى ، موجب مىشود دعاى افراد متّقى هم پذيرفته نشود .
« إِذَا لَمْ يَأْمُرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ لَمْ يَنْهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لَمْ يَتَّبِعُوا الْأَخْيَارَ مِنْ أَهْل‌ِبَيْتِي سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ شِرَارَهُمْ فَيَدْعُوا خِيَارُهُمْ فَلَا يُسْتَجَابُ لَهُم » « 1 »
( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 374