حاكميت و قانون اساسى در اسلام (فارسى) — الصفحة ٩٠
صفاتى كه صلاحيت متصديان را تأمين مىكند
صفاتى كه صلاحيت متصديان را تأمين مىكند
صفاتى كه صلاحيت متصديان را تأمين مىكند
اين مسئله در نظر اسلام اهميت بسيار بزرگى دارد ، به طورى كه اگر بگويم اجراء قانون اساسى اسلام بيش از هر چيز بر اين مسئله متوقف است گزاف و مبالغه نگفته‌ام شايستگى براى « حكومت » و يا عضويت « مجلس شورا » دو گونه است :
1 - شايستگى قانونى كه ناظر انتخابات ، و يا قاضى بدان وسيله شخصى را امتحان نموده و سپس به صلاحيت و عدم صلاحيت او براى يكى از منصبها حكم مىكند .
2 - شايستگى ديگرى كه انتخاب كنندگان در نظر دارند و روى آن زمينه « آراء » خود را درباره‌ى هر كسى اظهار مىكنند .
شايستگى اول را هر يك از مردم بلاد كه ممكن است به ميليونها و صدها ميليون برسند مىتوانند به دست آورند ، ليكن شايستگى دوم را جز عده‌ى بسيار كمى ندارند . مقياس شايستگى اول را مىتوان با چند ماده از مواد قانون اساسى بيان نمود ، ليكن شايستگى دوم را بايد روح قانون بيان كند . پيشرفت و موقعيّت هر قانون اساسى در اين است كه ملت را طورى تربيت كند كه اولا خوب درك نموده و ثانياً انتخابات صحيحى داشته باشد تا جز مردانى كه به حسب روح قانون شايستگى دارند مقام « حكومت » و يا عضويت « مجلس » را به دست نياورند .
قرآن و احاديث هر دو قسم اهليت و شايستگى گذشته را بيان كرده‌اند .
درباره‌ى اهليت نخستين ، چهار مقياس به دست مىدهند :
1 - اسلام : در قرآن ذكر شده : « اى مؤمنين خدا را اطاعت كنيد و پيامبر