اخلاق در توحيد (فارسى) — الصفحة ١٥٤

گفتار دهم‌توحيد در حكومت ( 2 )

خدا داشته باشد ، در عبارت امر و زمان اگر خدا بر دل او حكومت داشته باشد ، ديگر شيطان سلطه بر اين شخص ندارد . در آن آيات شيطان قسم خورده است ، تأكيدش از شيطان است

« فبعزتك الا غوينهم اجمعين الا عبادك منهم المخلصين »

است « انه » هم « ان

. « انه ليس له شيطان

علي الذين آمنوا و علي ربهم يتوكلون

سلطانه علي الذين يتولون

اما تأكيد اينجا از زبان خود خداست ، از طرف خود خداست . تأكيدش هم بيشتر از آن آيات » تأكيد دارد و هم ضمير شأن است . تأكيد دارد » باز هم جار و مجرور مقدم شده تأكيد دارد .

« » سلطه ندارد شيطان بر كسى كه خدا دارد . آن افرادى كه خدا ولى آنهاست ، حكومت خدا بر دل اينهاست ، بعد دو دفعه تأكيد مىكند با « انما » سلطهء شيطان بر افرادى است كه شيطان بر دل آنها مسلط است . زير پرچم شيطان‌اند ، كه اين آيه مردم را دو قسمت مىكند . يك قسمت افرادى كه خدا بر دل اينها حكومت دارد ، توحيد در حكومت دارند . مىفرمايد اين افراد مصونيت دارند . و يك دسته افرادى كه شيطان بر دل اينها حكومت دارد . مىفمرايد اينان كه مصونيت ندارند . اينان كه شيطان مىتواند اينها را گول بزند . مىتواند اينها را ببرد . و