رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — الصفحة ٥٥٨

فصل سى و سوّم : تجسّم عمل

مىشود :

« مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ او انْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيوةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ اجْرَهُمْ بِاحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ » . « 1 » « هر كسى - مرد يا زن - كار شايسته كند و مؤمن باشد ، او را با زندگى پاكيزه‌اى حيات ( حقيقى ) بخشيم و به آنان بهتر از آنچه انجام مىدادند پاداش خواهيم داد » .

« لا يَزالُ الَّذينَ كَفَروُا تُصيبُهُمْ بِما صَنَعُوا قارِعةٌ او تَحُلُّ قَريباً مِنْ دارِهِمْ » . « 2 » « كسانى كه كافر شدند ، پيوسته به ( سزاى ) آنچه كرده‌اند مصيبت كوبنده‌اى به آنان مىرسد يا نزديك خانه‌هايشان فرود مىآيد » .

از قرآن شريف استفاده مىشود كه زندگى طيّب و زندگى نكبت بار ، جزاى اعمال نيست ، بلكه بروز و ظهور خود اعمال است كه به اين صورت در آمده و در حقيقت « تجسّم عمل » انسان در اين دنياست :

« وَ لَو أَنَّ اهْلَ الْقُرى امَنُوا وَ اتَّقَوا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْارْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَاخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ » . « 3 » « اگر اهل شهرها ايمان مىآوردند و تقوا پيشه مىكردند بركات آسمان و زمين را بر آنها مىگشوديم ولى ( آنها حقّ را ) تكذيب كردند ، ما هم آنان را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم » .

« وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَرْيَةً كانَتْ امِنَةً مُطْمَئِنَّةً يَأْتيها رِزْقُها رَغَداً مِنْ كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَتْ بِانْعُمِ اللَّهِ فَاذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوفِ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ » . « 4 » « خداوند منطقه‌اى را مثل زده است كه امن و امان بود و روزى ( اهل ) آن منطقه از هر سو مىرسيد امّا نعمتهاى خدا را ناسپاسى كردند و خداوند به خاطر اعمالى كه انجام مىدادند لباس گرسنگى و ترس را بر اندامشان پوشانيد » .

نظير اين دو آيه كه در آنها بركات و بلايا ، همان اعمال انسان معرّفى مىشود ، بسيار است .

2 ) شكل دوّم از تجسّم عمل كه تجسّم عمل در آخرت است ، به اين معنى است كه اعمال ما

( 1 ) - نحل / 97 . ( 2 ) - رعد / 31 . ( 3 ) - اعراف / 96 . ( 4 ) - نحل / 112 .