رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — الصفحة ٣٩٤

اسراف ، اتراف ، تبذير

حرام نيست ولى محال است كه مسرف بتواند به كمال انسانى برسد و قرآن او را مورد بىمهرى و بىعنايتى از طرف حقّ مىداند :

« انَّهُ لايُحِبُّ الْمُسْرِفين » . « 1 » « به درستى كه خداوند اسراف كنندگان را دوست نمىدارد » .

بلكه او را يك مؤمن واقعى نمىداند :

« وَالَّذينَ اذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا » . « 2 » « و كسانى كه به هنگام بخشش ، زياده روى نمىكنند » .

مسأله 57 - كسى كه خلاف شأنش خانه يا لوازم زندگى و حتّى خوراك و پوشاك تهيه كند مسرف است ، و بايد خمس آن خانه و لوازم زندگى و مانند آنها را بدهد ، و از مؤنهء سال حساب نمىشود ، و همچنين مترف و مبذّر بايد خمس آنچه را اتراف و تبذير نموده‌اند بدهند و نمىتوانند از مونهء سال حساب كنند .

مسأله 58 - وسواسى كه براى تطهير ، زيادتر از متعارف آب استعمال مىكند علاوه بر گناه وسواسى كه دارد مبذّر نيز مىباشد و گناه آن را نيز دارد .

مسأله 59 - اگر سؤال ( ابراز نياز ) بى جا سبب ذلّت شود حرام است ، و آن سائل چون آبروى خود را بى جا به هدر داده ، مبذّر است ، و اگر سبب ذلت نباشد گرچه حرام نيست ولى يك مؤمن واقعى نبايد ابراز نيازمندى بى جا داشته باشد و به اندازهء مقدور عزت و كرامت خود را بايد حفظ كند .

( 1 ) - انعام / 141 . ( 2 ) - فرقان / 67 .