رساله توضيح المسائل (پانزدهم 1389ش) (فارسى) — الصفحة ٢٩٨

احكام كفالت

احكام كفالت

احكام كفالت

مسأله 1887 - كفالت آن است كه انسان متعهّد شود كه هر وقت طلبكار يا صاحب حقّ ، بدهكار يا متّهم را خواست او را حاضر كند ، و به كسى كه اينطور متعهّد شود كفيل مىگويند .

مسأله 1888 - در كفالت لفظ عربى لازم نيست بلكه به هر لفظى يا عملى كه باشد كفايت مىكند .

مسأله 1889 - كفيل بايد رشيد باشد و او را در كفالت مجبور نكرده باشند و بتواند كسى را كه كفيل او شده حاضر نمايد .

مسأله 1890 - كفالت به وسيلهء يكى از هفت مورد زير ، فسخ مىشود :

اوّل : كفيل ، بدهكار را به دست طلبكار بدهد .

دوّم : طلب طلبكار داده شود .

سوّم : طلبكار از طلب خود بگذرد .

چهارم : بدهكار بميرد .

پنجم : طلبكار ، كفيل را از كفالت آزاد كند .

ششم : كفيل بميرد .

هفتم : كسى كه صاحب حقّ است به وسيلهء حواله يا طور ديگرى حقّ خود را به ديگرى واگذار نمايد .

مسأله 1891 - اگر كسى به زور بدهكار را از دست طلبكار رها كند ، چنانچه طلبكار دسترسى به او نداشته باشد ، كسى كه بدهكار را رها كرده بايد او را به دست طلبكار بدهد .

مسأله 1892 - در كفالت رضايت كسى كه حقّ بر عهدهء اوست لازم نيست ، بنابراين رضايت بدهكار شرط نمىباشد .

مسأله 1893 - هرگاه كفالت به اجازهء شخص مديون باشد و كفيل ناچار شود طلب طلبكار را بدهد ، حقّ دارد آن را از بدهكار بگيرد ، ولى اگر به اجازهء او نبوده حقّ ندارد .