كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى) — الصفحة ٧٥

فايده يكم : تجسم عمل

روزى كه نهفته ها آشكار مىشود .

( يومئذٍ يصدر النّاس اشتاتاً ليروا اعمالهم . ) 54

روزى كه مردم گروه گروه بيرون آيند تا اعمالشان بديشان نشان داده شود .

مى بينيد كه بيشتر اين آيات ، مبيّن مقصود ما هستند ، به ويژه با پيوست به رواياتى كه در تفسير آنها به دست ما رسيده و بيان خواهد شد .

به نقل از صدر المتألهين به آيات ديگرى نيز استشهاد شده است و ما برخى از آنها را به همراه بعضى ديگر بيان مى كنيم كه با اندكى درنگ و ژرف انديشى مقصود ما را آشكار مى سازد . از آنجا كه در مقام تفسير نيستيم ، تنها آيات را ذكر مى كنيم و تفسير و تأمّل در آن به اهلش وا مى نهيم :

( صمّ بكم عمى فهم لا يرجعون . ) 55

كرانند ، لالانند ، كورانند ، و باز نمى گردند .

به نام خدا

( فامّا الذّين شقوا ففي النّار لهم فيها زفير و شهيق . ) 56

اما بدبختان در آتشند و مردمان را در آنجا ناله اى زار و خروشى سخت بُوَد .

( لهم فيها زفير و هم فيها لا يسمعون . ) 57

آنان درجهنم فرياد مى كشند و در آنجا هيچ نمى شنوند .

( قال اخسئوا فيها و لا تكلّمون . ) 58

گويد : در آتش گم شويد و با من سخن مگوييد .

( اذا الاغلال في اعناقهم و السّلاسل يسحبون . في الحميم ثمّ في النّار يسجرون . ) 59

آنگاه كه غلها را به گردنشان اندازند و با زنجيرها بكشندشان ، در آب