كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى) — الصفحة ٣٥٢

سخنانى پيرامون محبّت خدا

عوامل كنترل غرايز در زندگى انسان

آيت الله حسين مظاهرى

انسان موجود بسيار عجيبى است . همين انسان كه در صورت باز بودن پيش روى او و نداشتن كنترل كرده ، جنايتكار پستى مىشود ، هم او اگر غرائزش را كنترل كرده ، بر نفس امّاره اش غالب شود به مقام بسيار والايى دست مى يابد .

امير المومنين على ( ع ) در اين باره مى فرمايد :

أَتزعَمُ جِرمٌ صَغيرٌ وفيك انطوَى العالَمُ الاكبَر

اى انسان ، گمان مى كنى كه جرثومهء خرد و كوچكى هستى ؟ و حال آنكه جهان بزرگى در وجود تو نهفته است .

قرآن كريم براى انسان قدر و منزلت فراوانى قائل است . قرآن و روايات اهل بيت ( ع ) انسان را بسيار ارج مى نهند بطوريكه قرآن هدف از آفرينش جهان را انسان مىداند و مى فرمايد :

هُو الَّذى خَلَقَ لَكُم ما فِى الارضِ جَميعاً .

يعنى اوست كه آنچه در زمين است تماماً براى شما آفريد .

و نيز مى فرمايد :

أَلَم تَرَوا أن اللّهَ سَخَّرَ لَكُم ما فى السَّموات وَ ما فِى ألارضِ .

آيا نمى بينيد كه خداوند آنچه در آسمانها و در زمين است براى شما رام و مسخر گردانيد ؟

برنامه زندگى

آيت الله حسين مظاهرى

امام صادق هنگام وفات ، همهء خويشان و اطرافيان خودرا فراخواند ، به طورى كه همه تصور كردند امام وصيت جديدى دارند . پس از آنكه خويشان و بستگان حضرت به بالين ايشان حاضر شدند ، حضرت فرمودند : « ان شفاعتنالا تنال مستخفا بالصلوه . » به شفاعت ما اهل بيت نمى رسد كسى كه نماز را سبك بشمارد .

مصداق سبك شمردن نماز اين است كه انسان نماز را اول وقت و به جماعت به جا نياورد ، نماز را فداى خواسته هاى خود كند ، نماز را در حاشيهء زندگى خودقرار دهدو زمانى كه به گمان خود به كار مهمى اشتغال دارد ، نماز را ترك كند . كسى كه نماز را سبك بشمارد ، مورد لطف پروردگار قرار نمى گيرد ، به شفاعت اهل بيت نمى رسد ، دعاى او مستجاب نمى شود و در عالم برزخ و روز قيامت گرفتار مىشود . پيامبر اكرم ( ص ) مى فرمايند : « ليس منى من استخف بالصلوه ، لايرد على الحوض ، لا والله . » از من نيست كسى كه نماز را سبك بشمارد ، چنين كسى در كنار حوض كوثر بر من وارد نمى شود .

بنابراين ، يكى از ويژگى هاى مومنان اين است كه نماز هاى خود را در اول وقت به پا مى دارند و در اين مورد به شدت مراقب هستند . امام صادق ( ع ) در فضيلت نماز اول وقت مى فرمايند :

« فضل الوقت الاول على الاخير كفضل الاخره على الدنيا . » برترى اول وقت نسبت به آخر وقت ، مانند برترى آخرت نسبت به دنياست .