كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى) — الصفحة ٣٣

اخلاق ، وسيلهء نزديكى به خداى متعال

( من عمل صالحاً من ذكرٍ أو انثى و هو مؤمن فلنحيينّه حيوهً طيّبهً و لنجزينّهم اجرهم باحسن ما كانوا يعملون . )

هر زن و مردى كه كارى نيكو انجام دهد ، اگر ايمان آورده باشد ، زندگى خوش و پاكيزه اى به دو خواهيم داد و پاداشى بهتر از كردارشان عطا خواهيم كرد .

مقصود آنها از تخليه ، همان زدودن رذيلتها از نفس است . خداوند مى فرمايد :

( قد افلح من زكّيها و قد خاب من دسّيها . )

هر كه در پاكى نفس كوشيد ، رستگار شد ، و هر كه در پليدى اش فرو پوشيد ، نوميد گرديد .

مقصود از تجليه ، همان پيراستگى اخلاقى و آراستگى به فضيلتها و رسيدن به مقام آرامش و اطمينان است . خداوند متعال مى فرمايد :

( الا انّ اولياء اللّه لا خوف عليهم و لا هم يحزنون . )

هان ، همان اولياى خدا را نه هراسى است و نه غمگين مى شوند .

مقصود از تجليه ، نورانى كردن قلب با پرتو شناخت و معرفت است . خداوند مى فرمايد :

( او من كان ميتاً فاحييناه و جعلنا له نوراً يمشى به فى النّاس كمن مثله فى الظّلمات ليس بخارجٍ منها . )

آيا آن كس كه مرده بود و ما زنده اش ساختيم و نورى فرا راهش داشتيم تا بدان در ميان مردم راه خود را بيابد ، همانند كسى است كه به تاريكى گرفتار است و راه بيرون شدن را نمى داند ؟

آنها مى گويند پيمودن اين منزلگاهها ، سالك را به مقام لقا با مراتبى كه دارد مى رساند . خداوند متعال مى فرمايد :

( فمن كان يرجوا لقاء ربّه فليعمل عملًا صالحاً و لا يشرك بعباده ربّه