كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى) — الصفحة ٣٢٩

6 . دوست داشتن خداوند متعال

مى خوراند ، جز اين اين نيست كه شما را براى خدا ، اطعام مى كنيم و از شما نه پاداشى مى خواهيم و نه سپاسى .

ط ) حاصل شدن بسيارى از حالات عرفانى ، كه اگر كسى به يكى از آنها دست يابد ، به رستگارى بزرگى دست يازيده است . حالاتى همچون خضوع ، خشوع ، تفكّر ، تدبّر ، عبادت ، دعا و انابه . زيرا محبّت به ويژه در مراتب بالا لازمهء اين گونه حالات است و اين حالات از آن جدايى پذير نيست ، تا جايى كه ممكن است ، چنين فردى ادّعا كند :

" الركعتان فى جوف الليل احبّ الى من الدنيا و ما فيها . " 356

دو ركعت نماز در دل شب نزد من محبوبتر از دنيا و هر آن چيزى است كه در آن قرار دارد .

يا اينكه بگويد :

" و الله لو اعطيت الاقاليم السبعه بما تحت افلاكها على ان اعصى الله فى نمله اسلبها جلب شعيره ما فعلته . " 357

به خدا سوگند اگر اقاليم هفتگانه و آنچه را كه زير آسمان آنها قرار دارد ، به من دهند تا با ستاندن جوى از دهان مورى ، خداى را عصيان كنم ، چنين نخواهم كرد .

ى ) قلب چنين كسى عرش رحمان خواهد بود و تنها رحمان بر قلب او حكومت مى راند و بس ، و اين نخستين مراتب لقاست .

امام حسين عليه السلام در دعاى عرفه مى فرمايد :

" انت الّذى ازلت الاغيار عن قلوب احبّائك حتّى لم يحبّوا سواك و لم يلجئوا الى غيرك . " 358

تو همانى كه اغيار را از دل دوستدارانت برون كردى تا جايى كه جز تو را دوست نمى دارند و به سوى جز تو ، پناه نمى برند .