كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى) — الصفحة ٢٩٨

آياتى پيرامون حب در راه خدا

و آنها دوستانش نبودند و جز پرهيزگاران ، دوستان او نيستند .

( الاخلّاء يومئذٍ بعضهم لبعضٍ عدوّالّا المتّقين . )

دوستان در آن هنگام ، دشمن يكديگرند ، مگر پرهيزگاران .

( محمّد رسول الله و الّذين معه اشدّاء علي الكفّار رحماء بينهم . ) 278

محمّد ( ص ) ، پيامبر خداست و كسانى كه با او هستند ، در برابر كفار سخت گيرند ، ولى با يكديگر مهربان هستند .

رواياتى پيرامون حبّ در راه خدا

روزى پيامبر ( ص ) به يكى از اصحابش فرمود :

" يا عبدالله احبب في الله و ابغض في الله و وال في الله و عاد في الله ، فانّه لا تنال ولايه الله الّا بذلك و لا يجد رجل طعم الايمان ، و ان كثرت صلاته و صيامه حتّي يكون كذلك و قد صارت مواخاه النّاس يومكم هذا اكثرها في الدّنيا عليها يتوادّون وعليها يتباغضون و ذلك لا يغني من الله شيئاً " 279

اى بنده خدا ! در راه خدا ، دوست بدار و در راه خدا ، دشمنى بورز ، و در راه خدا ، دوستى كن و در راه خدا ، ستيزه بجوى ، كه جز از اين راه به دوستى خدا ، نخواهى رسيد و هيچ كس حتّى اگر نماز و روزه‌اش هم ، فراوان باشد ، بدون آن ، مزه ايمان را نخواهد چشيد ، كه بيشترين مقدار برادرى مردم ، امروز با يكديگر ، بر پايه همان است و براساس آن ، به يكديگر دوستى يا دشمنى مى ورزند و لذا فايده اى در بر ندارد .

امير مؤمنان ( ع ) مى فرمايد :

" انّ النّبي صلي الله عليه و آله و سلّم سأل ربّه ليله المعراج . . . فقال الله عزّوجلّ : يا محمّد وجبت محبّتي للمتحابين فيّ ، ووجبت محبّتي للمتعاطفين فيّ ، و وجبت محبّتي