كاوشى نو در اخلاق اسلامى وشئون حكمت عملى (فارسى) — الصفحة ٢٢٦

آياتى پيرامون تقوا

( ان اولياؤه الّا المتّقون . ) 87

دوستان خدا نيستند مگر پرهيزگاران .

( افمن اسّس بنيانه علي تقوي من الله و رضوانٍ خير ام من اسّس بنيانه علي شفاجرفٍ هارٍ فانهار به في نار جهنّم و الله لا يهدي القوم الظّالمين . ) 88

آيا كسى كه بنيان مسجد را بر ترس از خدا و خشنودى او نهاده بهتر است ، يا آن كسى كه بنيان مسجد را بر كنارهء سيلگاهى كه آب زير آن را شسته باشد ، نهاده است ، تا با او در آتش جهنّم سرنگون گردد ؟ و خدا مردم ستمگر را هدايت نمى كند .

( ان‌ّالله يحبّ المتّقين . ) 89

همانا خدا پرهيزگاران را دوست دارد .

( انّه من يتّق و يصبر فأنّ الله لا يضيع اجر المحسنين . ) 90

همانا كسى كه تقوا در پيش گيرد و شكيبايى ورزد ، خدا پاداش نيكوكاران را تباه نمى كند .

( ان‌ّالله مع الّذين اتّقوا و الّذين هم محسنون . ) 91

همانا خداوند با كسانى است كه تقوا در پيش گرفته اند و كسانى كه نيكوكارند .

( ان‌ّالمتّقين في جنّاتٍ و نهرٍ في مقعد صدقٍ عند مليكٍ مقتدرٍ . ) 92

پرهيزگاران در باغها و كنار جويبارانند ، در جايگاهى پسنديده ، نزد فرمانروايى توانا .

( يا ايّها الّذين آمنوا اتّقوا الله و لتنظر نفس ما قدّمت لغدٍ ) 93

اى كسانى كه ايمان آورده ايد ، تقواى خدا در پيش گيريد و هر كس بايد