شهروند مسئول (تبيين فريضه امر به معروف و نهى از منكر ) (فارسى) — الصفحة ٥٤

10 . احكام شرعى امر به معروف و نهى از منكر

چگونه سخن خود را آغاز كند ، عواملى را كه باعث بروز منكر در جامعه مىشود ، مدّ نظر قرار دهد و در حدّ امكان با علل اصلى منكرات مبارزه كند ، با گناهكار متناسب با ميزان آگاهى و موقعيت اجتماعى او سخن گويد و از عواملى بهره گيرد كه موجب افزايش تأثير سخن او شود .

10 . احكام شرعى امر به معروف و نهى از منكر

10 . احكام شرعى امر به معروف و نهى از منكر

برخى از احكام شرعى امر به معروف و نهى از منكر به شرح ذيل مىباشند :

1 . امر به معروف و نهى از منكر با شرايطى كه ذكر خواهد شد ، واجب ، و در مستحبّات و مكروهات مستحبّ است .

2 . امر به معروف و نهى از منكر واجب كفايى مىباشد و در صورتى كه بعضى ازمكلّفين به آن قيام كنند از ديگران ساقط مىشود و اگر اقامه‌ى معروف و جلوگيرى از منكر موقوف بر اجتماع جمعى از مكلّفين باشد واجب است ، اجتماع كنند .

3 . اگر بعضى امر و نهى كنند و مؤثّر نشود و بعضى ديگر احتمال بدهند كه امر يا نهى آنها مؤثّر است ، واجب است امر و نهى كنند .

4 . در امر به معروف و نهى از منكر بيان مسألهء شرعيّه كفايت مىكند و لازم نيست به صورت امرونهى باشد .

5 . در امر به معروف و نهى از منكر قصد قربت معتبر نيست ، بلكه مقصود اقامهء واجب و جلوگيرى از حرام است .

7 . اگر معروف يا منكر از امورى باشد كه شارع مقدّس به آن اهمّيّت زياد مىدهد بايد ملاحظه اهمّيّت شود و مجرّد ضرر قابل توجّه موجب سقوط آن نمىشود .