برنامه زندگى (فارسى) — الصفحة ٨٣

فلسفهء زكات

عبادت مالى است .

پيشوايان معصوم ( ع ) در پرداخت زكات مستحب به نيازمندان ، خود پيشتاز و نمونه بودند و اين مىتواند براى پيروان راستين آنها سرمشق و الگو باشد . دادن انگشترى به فقير در هنگام نماز كه موجب نزول آيهء « ولايت » در حق على ( ع ) شد و همچنين ، دادن طعام به فقير و مسكين و اسير از سوى حضرت على ( ع ) ، فاطمه زهرا ( س ) و فرزندان معصوم آنها در حالى كه روزه داشتند و خود سخت به آن نيازمند بودند ، از نمونه‌هاى بارز و مثال‌زدنى است كه نظير آن در مورد هيچ‌يك از سخاوتمندان تاريخ گفته نشده است . اين گذشت و ايثار نيز موجب نزول سورهء « هل اتى » در حق اهل بيت پيامبر اكرم ( ص ) شد . شيخ محمود شبسترى در اين مورد چه نيكو سروده است :

زكات خاصگان آن على بود * نمود آنچه خدايش امر فرمود

نكرد اين كار از خلق جهان كس * زكات اندر صلات او داده و بس

شنيدستم كه در وقت ركوعش * به سايل داد خاتم با خشوعش

شبى تنها سه قرصه نان جو داشت * به حاجت چونكه سايل بانگ برداشت

همان سه قرصه هم بهر خدا داد * خدايش « هل اتى » او را جزا داد

تو هم گر مىتوانى رو چنين باش * مشو دنياپرست و مرد دين باش « 1 »

( 1 ) . كنز الحقايق ، ص 82 .