مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم (فارسى) — الصفحة ٤١

قرآن كريم و عوامل اثبات مفاهيم آن

« بر خداست كه راه راست را بنمايد ، از ميان راهها نيز راهى است منحرف ، اگر خدا مىخواست همهء شما را هدايت مىكرد . »

بايد ميان « قصد » و « جائر » و « هدايت » قياس برقرار سازيم تا مفهوم « قصد » را درك كنيم ، زيرا « قصد » در برابر « جائر » قرار دارد كه به مفهوم « كج » است در حالى كه معناى « قصد » « مستقيم » است و مقصود از « جائر » « ظالم » است پس « قصد » همان « عادل » خواهد بود .

يا اگر بخواهيم به مفهوم « نفش » در اين آيه پىببريم :

( وَدَاوُدَ وَسُلَيْمَانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شَاهِدِينَ ) « 1 » .

« و داود و سليمان را ياد كن آن گاه كه درباره كشتزارى داورى كردند كه گوسفندان آن قوم بىشبان در آن جا مىچريدند و آن را تباه مىكردند و ما شاهد داورى آنها بوديم . »

در اين هنگام راهى نداريم مگر آن كه كلمه « نفشت » را با « حرث » و « غنم » و « حكم » قياس كنيم كه در اين‌جا مىفهميم معناى آن تباه كردن زراعت است .

مردى نزد يكى از صحابه رفت و از مفهوم « ابَّ » كه در قرآن آمده

( 1 ) - سورهء انبياء ، آيهء 78 .