مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم (فارسى) — الصفحة ١٦٩

نظام اجتماعى

يك نظام و الا آن نظامى است كه محقّق كردن اين اهداف را تعقيب و راهى نزديك بدان را ترسيم كند .

د - از آن جا كه در هر جامعه‌اى هم جريان خير موجود است و هم جريان شرّ ، لذا نه به نفع نيكان و نه حتى به سود بدها است كه رهبرى به همه مردم واگذار شود ، زيرا اين بدان معنا خواهد بود كه برخى از بدها بر نيكان تحميل و فرصت اصلاح اشرار از ميان برود . بلكه بايد تا آن جا كه مىتوانيم رهبرى را به نيكان واگذار كنيم و فرصتهاى اشرار را كاهش دهيم و در اين هنگام نه تنها فرصتهاى خير را براى همگان افزايش مىدهيم ، بلكه هر شرورى را تشويق مىكنيم تا به موجودى خير تبديل شود و نظام و الا نظامى است كه امّت را هميشه به سوى رهبرى نيكان حركت مىدهد و انتخابات عمومى نمىتواند نشانه يك جامعه و الا باشد ، زيرا چنين جامعه‌اى فرصتهاى رهبرى را هم در اختيار نيكان مىگذارد و هم در اختيار انسانهاى شرور .

نظام حزبى نيز شرايط قاطعى را در برنامه خود جاى نمىدهد تا مانع از ورود انسانهاى شرور در صفوف آن گردد .

رهبرى حقّ كسى نيست ، مگر آن كه نفس خود را از رسوبات شرارت پاك سازد و نمونه علم و پاكدامنى باشد و در اين هنگام نيز رهبرى او به ميزان التزامى است كه نسبت به ارزشهاى خير دارد .

با توجّه به مبادى ناب فلسفى كه قرآن يادآورى مىكند مىبينيم كه عبادت ( كه به معناى تسليم و طاعت است ) تنها براى خدا و رسول و برگزيدگان رسول و كسى كه خدا به پيروى از او دستور داده مىباشد زيرا خداوند حقّ است و همه چيز در دست اوست و ممكن نيست