استفتائات حج و عمره (1388ش) (فارسى) — الصفحة ٢٨٣

وقوف در منى

كند ، ولى حضرت ابراهيم ( ع ) با پرتاب كردن سنگ‌هايى به شيطان ، او را از خود دور كرد . آن حضرت در جمرهء دوّم نيز شيطان را ديد و به سوى او سنگ انداخت ، سرانجام در جمرهء عقبه نيز شيطان را با پرتاب كردن سنگ از خود دور كرد و عمل آن حضرت در تاريخ به صورت سنت درآمد .

در روز عيد قربان ، حاجيان فقط رمى جمرهء عقبه مىكنند و با سنگريزه‌هايى كه در مشعر جمع كرده‌اند ، به طرف ستون سوّم كه از دو ستون ديگر بزرگتر است ، هفت سنگ پرتاب مىكنند ؛ به عبارت ديگر ، در آنجا بت بزرگ را رمى مىكنند و آن را مىشكنند . جمرهء عقبه سمبل بزرگ بت و بزرگترين بت ، نفس اماره است كه انسان را

به انجام دادن بدىها امر مىكند . سرسخت‌ترين دشمن انسان هم اوست . چنان‌كه در حديث آمده است :

« أعدّيعَدُوَّكَ نَفسَكَ الَّتِيبَينَ جَنبَيكَ

» « 1 » بزرگترين دشمن تو نفس توست كه در نهاد تو قرار دارد .

هنگامى كه انسان به جمرهء عقبه سنگ پرتاب مىكند ، بايد با اراده و معرفت اين كار را انجام دهد و از صميم قلب بر نفس امّاره حمله كند ، سرّ سنگ زدن به جمرهء عقبه اين است كه خدايا بت درونى خود و نفس امّاره را مىشكنم يا آن را كنترل و مهار مىكنم .

( 1 ) . عدة الدّاعى ، ص 314