استفتائات حج و عمره (1388ش) (فارسى) — الصفحة ٢٥٧
مقدّمات حج
« إِذَا اكتَسَبَ الرَّجُلُ مَالًا مِن غَيرِ حِلّهِ ثُمَّ حَجَّ فَلَبَّينُودِيلَا لَبَّيكَ وَ لَا سَعدَيكَ » « 1 »
وقتى كسى با مالى كه حلال نيست به حج برود ، هنگامى كه لبّيك گويد خداوند لبّيك او را نمىپذيرد .
امام باقر ( ع ) نيز در اين زمينه مىفرمايند :
« لَايقبَل‌الله عَزَّوَجَل حَجًّا وَ لَاعُمرَة مِن مَال حَرَام » « 2 »
خداوند متعال حجّ و عمره‌اى را كه از مال حرام انجام شود ، قبول نمىكند .
محاسبهء نفس اين است كه انسان قبل از حج متوجّه اعمال خود شود . نماز و روزه‌اش را مورد بررسى قرار دهد ، اگر خمس و زكاتى بر عهدهء اوست ، پرداخت كند ، چنانچه به كسى بدهكار است ، دِين خود را ادا كند و اگر به مسلمانى ستم كرده است ، رضايت او را جلب كند . خلاصه بكوشد تا همهء كارهاى خود را اصلاح و نقاط ضعف آن را جبران كند . بنابراين ، كسى كه به حج مىرود ، درست مانند كسى كه
در لحظهء مرگ قرار دارد و خود را براى رفتن مهيّا مىكند ، بايد به تمام اعمال خود رسيدگى كند . حجّى كه با آمادگى كامل همراه باشد ، ارزشمند است و ذخيره‌اى براى آخرت مىشود .
( 1 ) . الكافى ، ج 5 ، ص 124 ( 2 ) . الأمالى الصدوق ، ص 442