سير و سلوك؛ يقظه (بيدارى) (فارسى) — الصفحة ١٣

حركت به سوى خدا

حركت به سوى خدا

حركت به سوى خدا

از نظر قرآن كريم ، انسان در حركت به سوى پروردگار هستى است و منتهاى اين سير خداوند متعال مىباشد :

يا أَيُّهَا الْإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقيهِ « 1 »

اين حركت پر رنج و پر مشقّت است . امّا ، نتيجهء آن مطلوب خواهد بود . مقصود از ارسال رسل و انزال كتب ، سيردادن انسان در مسير صحيح و دست‌يابى او به مقام عنداللّهى است . مقامى كه انسان در آن مقام داراى نفس مطمئنّه مىشود و مورد خطاب خداى متعال قرار مىگيرد :

يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ، ارْجِعي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً ، فَادْخُلي في عِبادي ، وَ ادْخُلي جَنَّتي « 2 »

در اين آيه خداوند نمىفرمايد به سوى بهشت بيا ، مىفرمايد : اى انسانى كه داراى نفس مطمئنّه شدى كه هم خدا از تو راضى است و هم تو به مقام رضا رسيده‌اى ! به سوى خودم بيا .

در آيهء ديگرى مىفرمايد :

وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً « 3 »

( 1 ) . الإنشقاق / 6 ( 2 ) . الفجر / 30 - 27 ( 3 ) . الإنسان / 21