مظهر حق (نگرشى اخلاقى بر فضائل و سيره امير المؤمنان على ع) (فارسى) — الصفحة ٢٠٧

سقيفهء بنى ساعده

فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْسِبُونَ « 1 »

تا وقتى كه همگى در آن به هم پيوندند ، آن گاه پيروانشان دربارهء پيشوايانشان مىگويند : پروردگارا ، اينان ما را گمراه كردند ، پس دو برابر عذاب آتش به آنان بده . خدا مىفرمايد : براى هر كدام عذاب دو چندان است ولى شما نمىدانيد . و پيشوايانشان به پيروانشان مىگويند : شما را بر ما امتيازى نيست ؛ پس به سزاى آن چه به دست مىآورديد ، عذاب را بچشيد .

البته بايد توجّه داشت كه عدّهء زيادى از بيعت با ابوبكر امتناع كردند « 2 »

و تشيّع به‌عنوان يك گروه خاص از همان وقت شكل گرفت . البته ريشه‌هاى آن در زمان پيامبر ( ص ) وجود داشت ؛ پيامبر ( ص ) بارها خطاب به اميرالمؤمنين ( ع ) مىفرمودند :

« أَنْتَ وَ شِيعَتُكَ هُمُ الْفَائِزُونَ تَرِدُونَ يَوْمَ الْقِيَامَة رِوَاءً مَرْوِيِّينَ وَ يَرِدُ عَدُوُّكُمْ

ظِمَاءً مَظْمَئِينَ » « 3 »

تو و شيعيانت رستگاران در روز قيامت هستيد كه سيراب از حوض كوثر وارد مىشويد و دشمنانتان تشنه‌كام .

امّا كارى از دست اين عدّه بر نمىآمد ؛ چون اگر دست به شمشير مىبردند ، اوّلين چيزى كه نابود مىشد ، اسلام بود ؛ اسلامى كه پيامبر اكرم ( ص ) در طول حيات شريف خود

( 1 ) . اعراف / 38 و 39 .

( 2 ) . ن . ك : تاريخ اليعقوبى ، ج 2 ، ص 124 .

( 3 ) . الأمالى ( للطوسى ) ، ص 551 .