احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — الصفحة ٥٥
5 - توحيد و حاكميّت امنيّت و آرامش
« ( وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا . . . ) « 1 »
هو الرجل يأتي السلطان فيحبّ بقاءه إلى
أن يدخل يده الى كيسه فيعطيه » « 2 » .
« به كسانى كه ستم ورزيده‌اند ، اعتماد نكنيد . . . » منظور از اين آيه شخصى كه به نزد سلطان مىآيد و زنده ماندنش را دوست مىدارد ، تا اينكه او منافع وى را تأمين كند . »
4 - عمر بن‌حنظله مىگويد : از اباعبداللَّه عليه السلام در باب جايز بودن مراجعهء دوتن از دوستانمان كه بر سرقرض و يا ارثى باهم اختلاف داشتند ، به سلطان و يا قضات حكومت ، پرسش كردم ، پس امام فرمودند :
« من تحاكم إلى الطاغوت فحكم له فإنّما يأخذ سحتاً وإن كان حقّه ثابتاً له
، لأنّه أخذه به حكم الطاغوت ، وقد أمر اللَّه أن يكفر به . . . » « 3 » .
« هركس دعوا به نزد طاغوت برد و او برايش حكم صادر كند ، حتّى اگر حقّ واقعى خود را بگيرد ، آن را به حرام گرفته ، چراكه آن را با حكم طاغوت اخذ كرده است ، حال آنكه خداوند امر كرده تا به طاغوت كفر ورزد . . . »
رهيافت وحى :
عليرغم ادّعاى حاكمان ستمگر و سركش مبنى بر پاسدارى از امنيّت كشور ، در واقع ايشان خطرناكترين سرچشمه‌هاى تشويش ، ترس و هراس و نگرانى در جوامع را تشكيل مىدهند . چون ايشان مردم را به گروههاى
( 1 ) - سورهء هود ، آيهء 113 . ( 2 ) - وسائل الشيعه ، ج 17 ، باب 44 ، ص 17 ، ( از 29 جلديها ) ، قم ، مؤسسه آل‌البيت 1409 ه . ق . ( 3 ) - الكافي ، تهران ، دارالكتب الإسلاميه ، 1365 ش ، ج 7 ، باب كراهيةالارتفاع ، ص 413 .