احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — الصفحة ٥٢

5 - توحيد و حاكميّت امنيّت و آرامش

تنها از آن آنهاست ، و آنها هدايت يافتگانند . »

2 - ( لَاإِكْرَاهَ فِي الدِّينِ قَد تَبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى لَاانفِصَامَ لَهَا وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ) « 1 » .

« در قبول دين ، اكراهى نيست . ( زيرا ) راه درست از راه انحرافى ، روشن شده است . بنابراين ، كسى كه به طاغوت [ / بت و شيطان ، و هر موجود طغيانگر ] كافر شود و به خدا ايمان آورد ، به دستگيره محكمى چنگ زده است ، كه گسستن براى آن نيست . و خداوند ، شنوا و داناست . »

3 - ( وَكَذلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وِلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَافَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ ) « 2 » .

« همين گونه شركاى آنها [ / بتها ] ، قتل فرزندانشان را در نظرشان جلوه دادند ، ( كودكان خود را قربانى بتها مىكردند ، و افتخار مىنمودند ) سرانجام آنها را به هلاكت افكندند ، و آيينشان را برآنان مشتبه ساختند . و اگر خدا مىخواست ، چنين نمىكردند ، ( زيرا مىتوانست جلو آنان را بگيرد ، ولى اجبار سودى ندارد . ) بنابراين ، آنها و تهمتهايشان را به حال خود واگذار ( و به آنها اعتنا مكن ) . »

4 - ( إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ) « 3 » .

« كسانى كه گفتند : « پروردگار ما اللَّه‌است » ، سپس استقامت كردند ،

( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 256 . ( 2 ) - سورهء انعام ، آيهء 137 . ( 3 ) - سورهء احقاف ، آيهء 13 .