احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — الصفحة ٢٦٦
سوم - تغذيه ، پيوندى اجتماعى
« اگر چند نفر از برادرانم را بر يك يا دو پيمانه غذا دعوت كنم ، محبوبتر از آن است كه به سوى بازار شما بيرون آيم و يك بنده را آزاد سازم . »
امام صادق عليه السلام نيز فرموده‌اند :
« إطعام مؤمن يعدل عتق رقبة » « 1 » .
« اطعام يك مؤمن معادل آزاد ساختن يك بنده است . »
و - حتّى گذاشتن لقمه در دهان يك مؤمن نيز مستحب است . از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمودند :
« من ألقم في فم أخيه المؤمن لقمة حلو لا يرجو لها رشوة ، ولا يخاف بها من شرّه ، ولا يريد إلّاوجهه تعالى ، صرف اللَّه عنه بها مرارة الموقف يوم القيامة » « 2 » .
« هركس در دهان برادر مؤمن خود لقمه شيرينى بگذارد و از اين كارخود رشوه‌اى را قصد نكرده باشد و يا از ترس آن برادر مؤمن اين كار را نكرده باشد و تنها براى خدا اين كار را بكند ، خداوند سختى ايستادن روز قيامت را از او برمىگرداند . »
ز - همچنين مستحب است ساكنان يك شهر ، برادران رهگذر و مسافر خود را براى غذا دعوت كنند . از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمودند :
« إذا دخل رجل بلدة فهو ضيف على من بها من أهل دينه حتّى يرحل عنهم
، ولا ينبغي للضيف أن يصوم إلّابإذنهم لئلا يعملوا له الشيء ، فيفسد عليهم
،
( 1 ) - همان ، ص 250 ، ح 2 . ( 2 ) - مستدرك الوسائل ، ج 16 ، باب 63 ، ص 287 ، ح 2 .