احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — الصفحة ٢٢٦

1 - تغذيه و ارزش زندگى

امر رهنمون مىسازد . از سويى نصوص و متون دينى بر لزوم اطعام تهيدستان و انفاق داده‌هاى الهى نيز دلالت دارند .

احكام :

1 - واجب است كه براى كسب روزى تلاش كرد و سر بار ديگران نبود .

به همين خاطر گدايى كردن براى كسى كه بتواند كار كند و از راههاى حلال كسب روزى كند ، حرام مىباشد .

2 - خوردن و آشاميدن ، به قدرى كه زندگى انسان را از نابودى حفظ كند و يا از زيانهاى شديد چون بيمارى و يا ضعف مفرط جلوگيرى كند ، واجب مىباشد .

3 - اگر گرسنه‌اى براى سدّ جوع و در امان ماندن از مرگ جز خوردنيها و آشاميدنيهاى حرام ، چيزى براى خوردن پيدا نكند ، واجب است به اندازه‌اى كه از مرگ نجات يابد از آنها بخورد .

4 - مستحبّ است از تمام روزيهاى پاك تناول كرد و ميان هيچيك از خوردنيهاى حلال تفاوت قايل نشد ، چون ، خداوند در هر خوردنىاى فوايد و لذّت و يژه‌اى قرار داده است .

5 - مستحبّ است از ميوه‌هاى گوناگون براى خوردن استفاده كرد .

6 - انسان نبايد انرژى بدست آمده از خوردنيها را مصروف افساد و پيروى از راههاى شيطانى بكند ، بلكه بر اوست كه شكرگزار خداوند باشد و عمل صالح انجام دهد .