احكام شريعت پيرامون حيات طيبه يا زندگانى پاك (فارسى) — الصفحة ١٨٦

2 - بىگناهى وبراءَت انسان

كوتاهىاش به گردن گيرد ، خواهد آمد .

احكام :

1 - نمىتوان گناه كسى را به گردن ديگرى انداخت . از اينرو بايد گفت مجازاتهاى دسته جمعىاى كه توسّط نظامهاى ستم پيشه صورت مىگيرد نامشروع هستند . برخى از اين مجازاتها عبارت‌اند از :

الف - تحريم اقتصادى تمام ملّت ، براى واداشتن فرزندان آن ملّت بر مخالفت نظام حاكم درآن كشور .

ب - تحت تعقيب قرار دادن خويشان يك متّهم تنها به جرم نزديكى با وى .

2 - تا زمانى كه جرم مظنونى بر مبناى احكام قضائى درستى ثابت نشده باشد ، نمىتوان جرمى را به وى نسبت داد .

3 - اركان گناه يا جرم چيست ؟ « 1 »

الف - بيگمان ، وقتى به يك فعل اطلاق گناه ( يا جرم ) مىشود كه از سوى شريعت گناه ( و جرم ) محسوب شده باشد ، از سويى انجام هر عملى كه نسبت به گناه و جرم بودن آن آگاهى نداريم ، گناه شمرده نمىشود . چون ، پيش‌از اين نيز مشروط بودن گناه و جرم به آگاهى پيشينى

( 1 ) - قوانين بشرى براى جرم ، سه ركن اساسى در نظر مىگيرند : ركن قانونى ، ركن مادّى و ركن معنوى . ركن قانونى بيانگر ويژگى نامشروع عمل است ( حرمت شرعى ) ركن معنوى نيز اراده و قصد انجام جرم را بيان مىكند ، ركن مادّى نيز از انجام فعل ، پيامد مجرمانه ، و پيوند سببى ميان آن دو تشكيل مىيابد .