فلسفه (مقدمات، شناخت، ديالكتيك و ادراكات حقيقى و اعتبارى) (فارسى) — الصفحة ١٣٧
عامل شناخت حسى
عامل شناخت حسى
عامل شناخت حسى
از مطالبى كه درباره‌ى علت شناخت گفتيم به دست مىآيد كه حتى شناخت حسى هم به وسيله‌ى نفس مجرد انجام مىشود . زيرا تصوير اگر بر يك صفحه‌ى مادى نقش بندد خواه ناخواه خود تصوير هم مادى است .
( حالا ديگر از چه ماده‌اى است ، چه عرض كنم ؟ تصوير بر كاغذ يا ديوار كه چيزى جز مواد رنگى نيست . ) و هر ذره‌اى از ماده‌ى تصويرى بر ذره‌اى از ماده‌ى ادراكى نقش مىبندند و ذره‌ى مزبور از ذره‌ى پهلوى خود جداست ، آنگاه پيوند اين ذرات و ديدار يكجاى آن‌ها به عنوان يك عمل شناخت چگونه انجام مىشود ؟ اين كه بگوييم ذرات ، كه پهلوى هم قرار گرفته‌اند ، ذرات تصويرى خود را از طريق شبه عمل مالش به يك‌ديگر منتقل مىكنند ، يك حرف بسيار كودكانه است . انتقال ذرات تصويرى از طريق مالش ، به معناى جدا شدن ذره‌اى كه رنگ تصويرى بر روى آن است از طريق ساييده شدن و آنگاه چسبيدن به ذره ادراكى پهلويش مىباشد كه خاصيت اين كار فقط جابجا شدن ذرات تصويرى است و نه شناخت . اگر كامپيوتر هم عمل سخت رياضى انجام مىدهد ، اين براى كامپيوتر يك شناخت و علم نيست و ما هرگز آن را يك عالم به حساب نمىآوريم .
كامپيوتر وسيله‌اى در دست ماست . خوراك به آن مىدهيم و با برق به حركتش درمىآوريم تا جبراً از طريق قواعدى كه برايش تعيين كرده‌ايم در مسير خاصى حركت كند كه به نتيجه‌ى قواعد ما برسد ، و اگر قواعد ما غلط باشد به كامپيوتر ارتباطى ندارد . كامپوتر فقط انديشه‌ى صحيح يا اشتباه ما را بزرگ‌تر مىكند و همچون ميكروسكوپ انجام وظيفه مىنمايد .
و اگر طبق قواعدى اشتباهى ، نتايجى اشتباهى بدهد ، زندگى كامپيوترى قرن‌هاى آينده بشريت را - اگر چنين فرضى واقعيت داشته باشد - تباه