هدايتگران راه نور ، زندگانى ثامن الائمه امام علي بن موسى الرضا (ع) (فارسى) — الصفحة ٢١

اخلاق و فضايل امام هشتم

خداوند بهشت را مىطلبيد و از آتش جهنّم به خدا پناه مىبرد . « 1 »

امام عقيده داشت كه برترى او تنها به تقواست و نه به خاطر انتساب او به رسول خدا صلى الله عليه و آله .

بيهقى از صولى از محمّد موسى بن نصر رازى نقل مىكند كه گفت : از پدرم شنيدم كه مىگفت : مردى به امام رضا گفت : به خدا سوگند بر زمين كسى از جهت پدر از تو شريف‌تر نيست .

آن‌حضرت به وى فرمود :

« تقوا بديشان شرافت بخشيد و طاعت خداى بزرگشان كرد » .

يكى ديگر به او عرض كرد : به خدا تو بهترين انسانها هستى .

آن‌حضرت به او فرمود :

« سوگند مخور اى مرد ! بهتر از من كسى است كه خداترس‌تر باشد و او را فرمانبردارتر . به خدا قسم اين آيه نسخ نشده است كه : ( وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوباً وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ ) .

اين گفتگو ، روايتى از امام صادق عليه السلام را به ياد ما مىآورد كه فرمود :

« همانا ولايت و دوستى من با حضرت محمّد صلى الله عليه و آله در نزد من محبوب تر از ولادتم از اوست » .

بدين سان امام رضا در تمام ابعاد حياتش ، خداى را فرمانبردار بود و خدا هم او را دوست داشت و دلش را به نور معرفت درخشان و از علم و دانش آكنده ساخته بود و او را حجّت بالغهء خويش بر مخلوقاتش

( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 92 - 94 ( به اختصار ) .