هدايتگران راه نور ، زندگانى ثامن الائمه امام علي بن موسى الرضا (ع) (فارسى) — الصفحة ١٣
مولود فرخنده
ذهن ايجاد مىشود كه حكمت اين همه تعريف و تأكيد چه بوده‌است ؟
شايد يكى از عواملى كه ما را به فهم اين حكمت يارى مىكند ، شرايط بسيار دشوار سياسى زمان آن امام باشد ، بطورى كه تقيّه در شديدترين حالت اعمال مىشد و اهل بيت از جايى به جاى ديگر رانده مىشدند .
هارون الرشيد ، اصحاب و انصار اهل بيت را از ديارى به ديار ديگر مىفرستاد و آنها را بشهادت ميرسانيد و امام موسى كاظم به فرمان هارون از زندانى به زندان ديگر منتقل مىشد .
بنابر اين در چنين شرايطى امكان تفرقه و پراكندگى شيعه پس از وفات موسى بن جعفر اين حكمت را اقتضا مىكرد كه آن‌حضرت بر ولايت امام رضا پس از خود ، بيشتر تأكيد كند .
اصحاب نيز به سهم خود از احتمال شهادت امام موسى بن جعفر عليه السلام و نشناختن پيشواى پس از وى ، بسيار بيمناك بودند . كه مىتوان از احاديث زير ، به روشنى اين مسئله را دريافت :
يزيد بن سليط زيدى گويد :
با امام موسى بن جعفر ديدار كردم و به آن‌حضرت گفتم :
مرا از امام پس از خود آگاه كن چنان كه پدرت ما را از امامت تو آگاه كرد .
امام پاسخ داد :
« پدر من در دوره‌اى غير از اين دوره مىزيست ! » .
عرض كردم : هر كه از اين وضع كه براى شما پيش آمده خشنود است