آفاق نيايش (تفسير دعاى كميل) (فارسى) — الصفحة ٥٠٩
ب ) حقيقت شفاعت :
رفت و وارد بهشت خواهند شد ، با آن كه رسول خدا ( ص ) در جلوى همگان قرار خواهد داشت . لذا در تفسير برهان در ذيل آيه شريفه مذكور از امام باقر ( ع ) است كه :
« يَجيىءُ رَسُولُ اللهِ وَ الْائِمَّةُ يَتَّبِعُونَهُ وَ الشّيعَةُ يَتَّبِعُونَهُم ؛ « 1 »
رسول خدا خواهد آمد در حالى كه امامان پشت سر حضرتش خواهند بود و شيعيان در پى آنان . »
در مجمع البيان ، شيعه و سنى از حضرت رضا از پدرانش از رسول خدا ( ص ) روايت كرده اند كه حضرت در تفسير اين آيه فرمودند :
« يُدْعى كُلَّ اناسٍ بِامامِ زَمانِهِمْ ، وَ كِتابِ رَبِّهِمْ ، وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِمْ ؛ « 2 »
همه مردم با امام زمانشان و كتاب پروردگار خود سنّت پيامبرشان فرا خوانده مىشوند . »
4 . منظور از شفاعت آن است كه رسول خدا و اهل بيت ( ع ) در روز قيامت نيز واسطه هاى فيض الهى خواهند بود ؛ چنان كه در اين دنيا بوده اند . البته گروه زيادى از روايات نيز براين معنا دلالت مىكنند .
در تفسير عياشى از - امام صادق ( ع ) - آمده است كه :
« ما مِنْ احَدٍ الّا و يَحْتاجُ الى شَفاعَةِ مُحَمَّدٍ يَوْمَئِذ ؛ « 3 »
هيچ كس در آن روز از شفاعت محمد بى نياز نخواهد بود . »
( 1 ) . نقل به مضمون ، ر . ك : بحارالانوار ، ج 8 ، ص 9 ، ( باب 19 ) ، ح 1 ؛ البرهان فى تفسير القرآن ، ج 3 ، ص 551 . ( 2 ) . تفسير مجمع البيان ، ج 6 ، ص 275 . ( 3 ) . تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 314 .