آفاق نيايش (تفسير دعاى كميل) (فارسى) — الصفحة ٢٩٢
علم و عصمت
علم و عصمت
علم و عصمت
بنابراين نيكىهاى نيكان ، بدى مقرّبان و نزديكان به شمار مىآيد اين حال ، خود نيز فراق از خدا محسوب مىگردد و همين فراق براى آن‌ها معصيتى به شمار مىرود :
دوست نزديك‌تر از من به من است * چه كنم با كه توان گفت كه وى
؛ وين عجب‌تر كه من از وى دورم * دركنارِ من و من مهجورم « 1 »
درباره علم معصومين ( ع ) اين اشعار نيكو سروده شده است كه :
يكى پرسيد از آن گم كرده فرزند * ز مصرش بوى پيراهن شنيدى
بگفت احوال ما برقِ جهان است * گهى بر طارُمِ اعلا نشينم
كه اى روشن گهر پير خردمند * چرا در چاه كنعانش نديدى ؟
دمى پيدا و ديگر دم نهان است * گهى بر پشتِ پاى خود نبينم « 2 »
( 1 ) . گلستان ، باب دوم ، در اخلاق درويشان ، « حكايت ( 11 ) » . ( 2 ) . همان ، « حكايت ( 10 ) » .