آفاق نيايش (تفسير دعاى كميل) (فارسى) — الصفحة ٢٢٢

عكس العمل گناهان

از كردارهاى خود هم صحبتى برگزين كه آدمى را كردارش در گور هم دم است . و ناچارى كه پس از مرگ او را براى روزى كه فرا خوانده مىشوى و به آن سو رو مىكنى آماده اش كنى . لذا اگر خواستى سرگرم كارى باشى به هيچ كار ديگرى مپرداز مگر آن كه رضايت خدا در آن باشد كه پس از مرگ و پيش از مرگ جز كردار آدمى كسى با او هم صبحت و هم دم نيست و نخواهد بود . انسان در برابر خانواده اش ضعيف و ناتوان است . مدت كمى در بين آن‌ها زندگى مىكند و بعد از آن‌ها جدا خواهد شد و كوچ خواهد كرد .

شاعر فارسى زبان چه زيبا سروده :

برگ عيشى به گور خويش فرست * هر كه مزروع خود بخورد و خويد

اى تهى دست رفته در بازار * ؛ كس نيارد ز پس تو پيش فرست

وقت خرمنش خوشه بايد چيد * ترسمت بر نياورى دستار « 1 »

در روايتى هم از حضرت رسول ( ص ) وارد است :

« الدُّنْيا مَزْرَعَةُ الْاخِرَة

؛ « 2 » دنيا كشت زار آخرت است . »

و نيز فرمود :

« انَّما هِىَ اعْمالُكُمْ رُدَّتْ الَيْكُ

؛ « 3 » آخرت عبارت از همان كارهاى شماست كه به شما پس داده مىشوند . »

نزد اهل مكاشفه و اهل آخرت اين مسئله از ضروريات شمرده شده است .

شيخ بهايى ( رحمه الله ) هم پس از ذكر حكايت يكى از اهل مكاشفه فرموده كه اين از ضروريات است .

( 1 ) . گلستان سعدى ، ديباچه كتاب ، ص 52 . ( 2 ) . عوالى اللالى ، ابن ابى جمهور الأحسائى ، ج 1 ، ص 267 . ( 3 ) . نقل به مضمون ، ر . ك : فتوحات مكيه ، ابن عربى ، ج 4 ، ص 42 .