آفاق نيايش (تفسير دعاى كميل) (فارسى) — الصفحة ١٧١

زندان رندان

لذا مىبينيم كه قرآن در اين آيه آشكارا اعلام كرده است كه صفات پست و پليد ، غل و زنجير و معصيت ها زندان هاى تاريكى هستند .

اميرالمؤمنين ( ع ) هم كلام خود را از اين آيه اخذ كرده و فرموده است :

« الّلهُمَّ عَظُمَ بَلائى وَ افْرَطَ بى سُوءِ حالى وَ قَصُرَتْ بى اعْمالى وَ قَعَدَتْ بى اغْلالى . » « 1 »

خلاصه آن كه كارهاى زشت و ناپسند براى آدمى به منزله زندان و صفات رذل هم براى او به منزله زنجير هستند . لذا آدمى تا از آن دو رهايى پيدا نكرده نمىتواند به عالم ملكوت راه يابد .

از حضرت عيسى بن مريم ( ع ) نقل شده است كه :

« لَنْ يَلِجَ مَلَكُوتُ السّمَواتِ [ وَ الْارْضِ ] مَنْ لَمْ يُولَدْ مَرَّتَيْن ، [ التَّوَلُّدِ مِنَ الْامِّ وَ التَّوَلُّدِ مِنْ قِشْرِ الطَّبيعَة ] ؛ « 2 »

تا كسى دوبار زاييده نشود نمىتواند در ملكوت آسمان ها و زمين رخنه كند . يعنى يك بار از دل مادر زاييده شود و بار ديگر از دل طبيعت مادّى بيرون آيد . »

همان طورى كه پرنده يك بار تخم مىگذارد و بار ديگر جوجه از تخم بيرون مىآيد و بار سوم با تربيت مادر پرواز را فرا مىگيرد ، آدمى زاده نيز بايد پس از تولد از مادر ، پوسته خارجى تخم طبيعت را بشكند تا به ملكوت اعلا پرواز نمايد كه زندگى پاك - حيات طيّبه - نيز همين است . كلام الهى است :

؛ مَنْ عَمِلَ صَالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ « 3 » هر كس كه كار شايسته انجام دهد - چه مرد باشد و چه زن - در صورتى كه مؤمن باشد ما او را به زندگى پاك ، زنده مىداريم .

( 1 ) . مصباح كفعمى ، ص 555 ، ( الفصل الرابع و الاربعون فيما يعمل فى شعبان ) . ( 2 ) . ر . ك : تفسير الإلوسى ، ج 1 ، ص 363 . ( 3 ) . نحل ، آيه 97 .