مشق اخلاق (فارسى) — الصفحة ١١
1 . حكمت خلقت انسان
1 . حكمت خلقت انسان
1 . حكمت خلقت انسان
پروردگار عالم هنگام خلقت انسان ، به ملائكه خطاب فرمود كه مىخواهم خليفه و جانشين خودم در اين جهان را خلق كنم :
« وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَليفَةً » « 1 »
وآن‌گاه كه پروردگارت به فرشتگان گفت :
من در زمين جانشينى خواهم گماشت .
ملائكه ، عالِم و فهميده‌اند ، به‌خصوص كه برخى از آنان ، از چنان سعهء وجودى والايى برخوردارند ، كه لياقت تحمّل وحى الهى را دارند ؛ از اين‌رو دريافتند كه اگر انسان خلق شود ، مفسده ايجاد مىكند و باعث كُشتار هم‌نوع مىشود . به عبارت ديگر فهميدند كه بُعد مادى انسان ، او را به مخالفت با خداوند و ارتكاب گناه وادار مىكند . از اين جهت به درگاه ربوبى عرض نمودند : خدايا اگر تو طالب تسبيح و تحميدى ، ما تو را تسبيح و تحميد كرده و عبادت تو را به‌جا مىآوريم .
گناهى هم از ما سر نمىزند ، چون ما آن بُعد مادى را نداريم . خطاب شد :
« إِنِّي أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ » « 2 »
من آن چيزى كه شما نمىدانيد را مىدانم .
( 1 ) . بقره / 30 ( 2 ) . بقره / 30