بسوى حق (فارسى) — الصفحة ٦٠

چگونگى حركت امام حسين عليه السلام در ميدان

حال چند كلمه اى ذكر مصيبت گفته شود . امام حسين عليه السلام به خاطر امر به معروف و نهى از منكر همه چيز خود را حتى اصغرش را داد و حالا ديگر على اصغر را نيز ندارد . اكبر را داده ، اصغر را داده ، ابوالفضل را داده و تنهاست . آنگونه كه از مقاتل برداشت مىشود به ميدان آمدن امام حسين عليه السلام گاهى براى رزم و گاهى براى موعظه بود و زمانى كه براى موعظه مى آمد ، حالت عصبى داشته است مثلًا درباره على اصغر مى نويسند امام حسين عليه السلام سوار بر شتر شده و عمامه پيامبر را نيز بر سر گذاشت . يعنى با اين كار به لشكر دشمن فهماند كه براى جنگ نيامده ، بلكه براى امر به معروف و نهى از منكر آمده است . آمد و در مقابل دشمن ايستاد . ابتدا خود را معرفى كرد . منبرى ها شيوه منبر رفتن را از حسين عليه السلام آموخته اند . يعنى نخست خطبه خوانده ، بعد موعظه نموده و سپس روضه مى خوانند . اين شيوه را حسين عليه السلام در روز عاشورا به كار بسته است . بدين شكل كه ابتدا خود را معرفى كرده و گفت : مردم خوب مى دانيد كه من پاره دل زهرا عليها سلام هستم . من آن هستم كه بر روى سينه پيغمبر صلى الله عليه و آله بزرگ شدم ، پيرمردهايتان شاهدند كه وقتى من وارد مسجد مى شدم پيامبر صلى الله عليه و آله از منبر پايين آمده و مرا در بغل مى گرفتند . سپس روى منبر رفته و مرا در دامانشان مى نشاندند و مردم را موعظه مى كردند . مردم ، من حلالى را حرام نكردم و حرامى را حلال نكردم ، پس از چه رو در اينجا جمع شده ايد ؟ براى چه مى خواهيد خون من غريب را بريزيد ؟

اما متأسفانه دشمن به جاى اينكه در مقابل اين سخنان حسين