بسوى حق (فارسى) — الصفحة ٣٢

اغماض خداوند از گناهان انسان پس از توبه

واسعه حق تلاطم درونى دارد .

توبه ى حرّ

توبه ى حرّ

ابى عبد الله نمى تواند سرافكندگى حرّ را ببيند ، لذا مى فرمايد : حرّ ، سرت را بالا كن ، چشم در چشم من بيانداز و با من حرف بزن .

« . . . كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلينَفْسِهِ الرَّحْمَةَ » ( انعام / ) سپس مى گويد : حرّ ترا آمرزيدم و بخشيدم . حرّ مى گويد : آقا مى دانم كه بخشيدى ، اما اجازه بده به ميدان بروم تا يقين يابم كه بخشيده شدم و بدين ترتيب در يك آن خود را اصلاح كرد .

از مطلب فوق مى توان پى برد كه آنچه در بعضى روايات و يا از نظر قرآن شريف درباره ى عدم قبول توبه در دم مرگ آمده معناى ، ديگرى دارد . اگر انسانى به راستى دم مرگ تلاطم درونى پيدا كرده و توبه كند خداوند او را مى آمرزد . هر زمان كه باشد ، هر چه باشد و هر كه باشد . قرآن صامت مى گويد : خدا مى آمرزد و قرآن ناطق مى گويد : مى آمرزم و نظير اين امر در تاريخ فروان است .

اغماض خداوند از گناهان انسان پس از توبه

اغماض خداوند از گناهان انسان پس از توبه

اگر انسانى به راستى به مانند مار گزيده اى از گناه خويش به خود بپيچد ، چنانچه اميرالمؤمنين سلام الله عليه در دل شب مانند مار گزيده اى به خود مى پيچيد ، خداوند او را خواهد آمرزيد . البته لازمه ى اين امر اينست كه تصميم بگيرد ديگر گناه نكند و خود را اصلاح نمايد . در اين صورت اگر در راه افتاد ، در مورد گذشته خودخورى نمايد ، سخن ديگرى است و اين امر دوم نبايد مطرح باشد . زيرا